Yazar: barış

ANKARA BAROSU YASA İZLEME ENSTİTÜSÜ YÖNETMELİĞİ

ANKARA BAROSU YASA İZLEME ENSTİTÜSÜ YÖNETMELİĞİ 

Amaç

MADDE 1- (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü’nün kuruluşu, organları ile çalışma esas ve usullerini düzenlemektir.

Dayanak

MADDE 2- (1) Bu Yönetmelik, 19/3/1969 tarihli ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 76 ıncı ve 95 inci maddeleri gereğince düzenlenmiştir.

Tanımlar

MADDE 3- (1) Bu Yönetmelikte geçen;

a) Enstitü: Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü’nü,

b) Genel Kurul: Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü Genel Kurulu’nu,

c) Yönetim Kurulu: Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü Yönetim Kurulu’nu,

İfade eder.

Enstitü

MADDE 4- (1) Enstitü, Ankara Barosunun bünyesinde faaliyet gösterir. Enstitünün amacı; yasama sürecinin tanıtılmasına ve izlenebilmesine yönelik faaliyetler yürütmek, hukuksal konularda bilimsel araştırmalar ve çalışmalar yapmak, eğitim vermek, kurs ve seminer düzenlemek, bilgi üretmek, üretilen bilginin paylaşılmasına yönelik etkinlikler düzenlemek ve bu amaçları gerçekleştirmek için yerel, ulusal ve uluslararası düzeyde kişi, kurum ve kuruluşlarla faaliyetler yürütmektir.

(2) Enstitü, yönetim kurulu başkanı tarafından temsil olunur.

(3) Enstitü, Ankara Barosunun bina ve tesislerini kullanır.

(4) Yasa İzleme Enstitüsü’nün merkezi, Necatibey Cad.  No: 51/11, Sıhhiye/Ankara’dır.

(5) Enstitünün amblemi yönetim kurulu tarafından belirlenir.

Görevler ve Faaliyetler

MADDE 5- (1) Enstitü’nün görevleri şunlardır:

a) Yasaların ve diğer düzenleyici işlemlerin hazırlık sürecini izlemek, gerekli görüldüğünde bu hazırlıklara katılmak veya dışarıdan katkı sağlamak;

b) Yürürlükteki yasaların ve diğer düzenleyici işlemlerin uygulamasını izlemek, bunların uygulanmasından ya da uygulanmamasından doğan sonuçları değerlendirmek ve bu değerlendirmeleri ilgili kurum ve kuruluşlara iletmek;

c) Yasal düzenlemelere ihtiyaç duyulan alan ve konuları tespit etmek ve bunlarla ilgili çalışmalar yapmak;

d) İlgili uluslararası kuruluşların çalışmalarını takip etmek, bu kuruluşların faaliyetleri ve Türkiye’nin taraf olduğu uluslararası antlaşmaların iç hukuktaki etkileri ile ilgili çalışmalar yapmak, kamuoyunu ve yasama organını bu konuda bilgilendirmek;

e) Henüz sonuçlanmamış yasama faaliyetleri ya da yürürlüğe girmiş yasalarla ilgili olarak gündeme getirilen Anayasa’ya aykırılık iddialarını incelemek ve ulaştığı sonuçları kamuoyu ve ilgili kuruluşlarla paylaşmak;

f) Yurt dışındaki yasal düzenlemeleri incelemek ve bunların uygulamadaki sonuçlarını dikkate alan analizler ışığında Türkiye’de uygulanabilirliklerini değerlendirmek;

g) TBMM, Adalet Bakanlığı, yurt içinde ve yurt dışında bulunan Üniversiteler, Fakülteler, Akademi ve Enstitüler başta olmak üzere çalışma konuları ile ilgisi bulunan tüm kurum, kuruluşlar, gerçek ve tüzel kişilerle çalışmalar yapmak.

(2)Enstitü, amaçlarını ve görevlerini gerçekleştirmek için;

a) İlgili kişi ve kurumlarla yurt içinde veya yurt dışında çalışmalar yürütebilir, ortak faaliyetlerde bulunabilir.

b) Eğitim programları ve seminerleri yürütebilir.

c) Konferanslar, sempozyumlar, kongreler, paneller, açık ve kapalı toplantılar düzenleyebilir.

d) Kitap, dergi, gazete ve sair her tür basılı eser çıkartabilir veya bunların çıkarılmasına ve bu yayınların elektronik ortamda yayımlanmasına destek sağlayabilir.

Üyelik ve üyeliğin sona ermesi

MADDE 6- (1) Enstitü Genel Kurul üyeleri, Ankara Barosu’na kayıtlı 30 Avukat ve 20 akademisyen olmak üzere, Ankara Barosu Başkanı dahil toplam 51 kişiden oluşur. Ankara Barosu Başkanı, görev süresi ile sınırlı olmak üzere, genel kurulunun doğal üyesidir ve görevinin sona erdiği tarihte, hiçbir işleme gerek olmaksızın genel kurul üyeliği de sona erer.

(2) Enstitü genel kurulu üyeleri, kontenjanlar dikkate alınarak:

a) Enstitüye yazılı olarak başvuran veya

b) En az iki enstitü üyesi tarafından önerilen,

kişiler arasından, yönetim kurulu tarafından belirlenir. Bu üye seçimi ilk genel kurul toplantısında genel kurulun onayına sunulmak suretiyle kesinleşir.

(3) Genel Kurul üyeliğine seçilen akademisyenlerin, 1136 sayılı Avukatlık Kanuna göre avukatlığa engel bir hali olmaması gerekir.

(4) Genel kurul üyeliği, istifa, vefat veya enstitü üyeliğinden çıkarılma hallerinde sona erer. Bu şekilde üyeliği sona erenlerin yerine, 30 gün içinde yönetim kurulunca yeni üye seçimi yapılır.

(5) Genel Kurul üyelerinin avukatlığa kabule engel durumlarının gerçekleşmesi veya herhangi bir birimin çalışmalarını aksatacak ölçüde huzursuzluğa sebep olması veya sürekli devamsızlıkları sebebiyle, avukat olup olmadıklarına bakılmaksızın, Yönetim Kurulu’nun teklifi üzerine; katılanların çoğunluğu ve genel kurul üye tamsayısının en az 1/3’ünün kararıyla üyenin görevine son verilebilir. Üyenin, avukatlık görevine tedbiren veya hükmen geçici engel oluşturan fiilleri gerçekleştirmesi durumunda, Genel Kurul, geçici olarak bu üyenin Genel Kurul’a katılmamasına karar verebilir. Bu konularda yargılamanın devam etmesi, işlem yapılmasına engel değildir. Ancak, beraat kararlarına uyulması zorunludur. Beraat dışındaki kararların takdiri, Genel Kurul’a aittir. Üst üste üç kez mazeretsiz olarak toplantılara katılmama hali, sürekli devamsızlık sayılır. Mazeretlerin, genel kurul öncesi, Enstitü Başkanlığına yazılı olarak bildirilmesi şarttır. Bildirilen mazeret toplantı tutanağına işlenir ve geçerliliği, genel kurul tarafından takdir olunur.

Enstitünün organları

MADDE 7– (1) Enstitünün organları aşağıda belirtilmiştir:

a) Genel Kurul,

b) Yönetim Kurulu,

(2) Yönetim Kurulu, Enstitü amaç ve görevleriyle sınırlı olmak üzere, çalışma ve faaliyetlerini yürütürken gerekli gördüğü sayıda kurullar, akademik çalışma grupları ve komisyonlar, daireler ile sair organlar oluşturabilir. Bu şekilde kurulan organların üye sayısı, yönetim yapısı ve görevleri ile diğer hususlar görevlendirme yönergesinde belirtilir.

Genel Kurul

MADDE 8- (1) Genel Kurul, üye tamsayısının 1/3’ü ile toplanır; katılanların oy çokluğu ile karar alır.

(2) Genel Kurul Olağan Toplantıları, Yönetim Kurulunun çağrısı üzerine, yılda en az iki defa yapılır. Ayrıca Yönetim Kurulu, gerek gördüğünde veya genel kurul üye tam sayısının en az 1/3’ünün yazılı istemi üzerine Genel Kurulu, her zaman Olağanüstü Toplantıya çağırır.

(3) Genel Kurul toplantılarının gündemi, tarihi ve yeri, üyelere yazılı bildirim veya elektronik yöntemlerle (belgegeçer, telefon mesajı ve elektronik posta), en az bir hafta öncesinden duyurulur. İlk toplantıda yeterli çoğunluk sağlanamaz ise ikinci toplantı, üye tamsayısının dörtte birinin hazır bulunması ile gerçekleştirilir.

(4) Genel Kurul, tek yıllarda Ocak ayında yapacağı toplantıda; Enstitü yönetim kurulunu seçer.

(5) Genel Kurul, yıllık faaliyet programlarını kabul eder, üye seçimlerini onaylar, yönetmelik değişikliklerini görüşür ve sonraki döneme ilişkin çalışma konularını belirler.

(6) Genel Kurul toplantıları, oyçokluğuyla seçilecek 1 başkan ve 1 üyeden oluşan Divan tarafından yönetilir.

Yönetim Kurulu

MADDE 9- (1) Yönetim Kurulu, beş asıl ve iki yedek üye olmak üzere iki yıllığına Genel Kurul tarafından seçilir. Yönetim Kurulu; kendi arasından bir başkan ve bir başkan yardımcısı seçer.

(2) Yönetim Kurulunun üyelerinin en az üçü, Ankara Barosu’na kayıtlı avukatlardan seçilir.

(3) Yönetim Kurulu, yönetim kurulu başkanının başkanlığında, üye tam sayısının salt çoğunluğu ile toplanır; katılanların oy çokluğu ile karar alır. Oyların eşitliği halinde, Başkanın olduğu bulunduğu taraf üstün sayılır.

(4) Yönetim Kurulu üyeliklerinden herhangi birisinin boşalması halinde; kalan süreyi tamamlamak üzere, Genel Kurulda aldığı oy çokluğu sırasına göre yedek üyeler göreve çağrılır.

(5) Yönetim Kurulu üye sayısı, toplantı yeter sayısının altına düşerse, görevdeki herhangi bir yönetim kurulu üyesi, Enstitü Genel Kurulunu, yeni yönetim kurulunu seçmek üzere olağanüstü toplantıya çağırabilir.

(6) Enstitüyü Yönetim Kurulu Başkanı temsil eder.

(7) Yönetim Kurulu:

a) Onaylanan yıllık faaliyet programının yürütülmesinde,

b) Enstitü’nün kurum ve kuruluşlarla ilişkilerinin yürütülmesinden,

c) Mali hizmetler ile diğer her türlü idari iş ve işlemlerden,

d) Enstitü’nün gelir, gider ve karar defterlerinin tasdiki ve düzeninden,

görevli ve sorumludur.

Geçiş hükümleri

MADDE 10- (1) Bu yönetmeliğin yürürlüğe girdiği tarihte, daha önce Ankara Barosu Yönetim Kurulunun 02.01.2013 tarihli toplantısında kabul edilmiş bulunan Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü Yönetmeliği yürürlükten kalkar. Önceki Yönetmelik döneminde genel kurul üyeliğine seçilmiş bulunan Enstitü üyelerinin üyelikleri, devam eder.

Yürürlük

MADDE 11- (1) Bu Yönetmelik, Enstitü Genel Kurulunda görüşülüp kabul edilmesinden sonra, Ankara Barosu Yönetim Kurulu tarafından onaylandığı tarihte yürürlüğe girer.

Yürütme

MADDE 12- (1) Bu Yönetmelik hükümlerini, Enstitü Yönetim Kurulu ile Ankara Barosu Yönetim Kurulu birlikte yürütür.

YARGILAMA FAALİYETİNDE HUKUKÇU BİLİRKİŞİLERİN ROLÜ HAKKINDAKİ DÜZENLEMELER VE UYGULAMADA OLUŞACAK SORUNLAR İLE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ ÇALIŞTAYI

ANKARA BAROSU

YASA İZLEME ENSTİTÜSÜ

 

YARGILAMA FAALİYETİNDE HUKUKÇU BİLİRKİŞİLERİN ROLÜ HAKKINDAKİ DÜZENLEMELER VE UYGULAMADA OLUŞACAK SORUNLAR İLE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ KONULU

BİLİRKİŞİLİK ÇALIŞTAYI RAPORU

27.12.2017

Ankara Barosu Eğitim Merkezi 8. Kat

14:00-17:00

Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü tarafından düzenlenen ve 27.12.2017 tarihinde ABEM sekizinci kattaki salonda gerçekleştirilen çalıştay, konuyla en üst düzeyde ilgili katılımcılarının görüş ve önerilerini paylaşmasına önayak olarak başarıyla tamamlanmıştır.

Çalıştay açılış konuşması, Yasa İzleme Enstitüsü Başkanı Av. Nazlı Didem Moğulkoç tarafından yapılmıştır. Konuşmada, yürürlüğe giren yasanın mahiyeti ve yankılarının üzerinde durulmuş, yasanın hukukçu bilirkişileri sistem dışında bırakması sonrasında ortaya çıkabilecek sorunları ve çözüm önerilerini tartışmak amacıyla düzenlenen çalıştayın önemine vurgu yapılmıştır. Ayrıca, Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü hakkında katılımcılara ve dinleyicilere bilgi verilmiş, çalıştay raporunun www. Yasaizleme.org.tr internet sitesinde yayınlanacağı belirtilmiştir.

Açılış konuşması sonrasında çalıştay yöneticisi olan Av. Fennur Güçlü tarafından çalıştay kapsamına ve işleyişine ilişkin bilgiler verilmiş ve çalıştay konuşmacıları tanıtılmıştır.

Çalıştay raporuna temel olan görüş ve öneriler, Av. Eray Toprak tarafından eşzamanlı olarak kayda alınmış ve rapor bu veriler temelinde hazırlanmıştır.

  • İlk söz, İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku alanında bilirkişilik yapmakta olan Av. Erdal Terzi’ye verilmiştir. Konuşmasında mevcut duruma, çözüm önerilerine, yasal düzenlemenin ne gibi sorunlara yol açabileceğine değinmiştir. Yeni düzenlemeyle  bilirkişilere beş yıllık uzmanlık sınırı getirildiğini fakat beş yıllık uzmanlığına rağmen kendi alanı olan hesap bilirkişiliğini uzmanlık dallarında göremediğini, bunun sonucunda hesapları hakimlerin yapması gerekeceğini, , beş ay sonrasına duruşma günü veren hakimlerin mevcut iş yükünün altında bu hesapları bilirkişi desteği almaksızın yapamayacağını, adalete erişim süresinin uzayacağını vurgulamıştır. Bilirkişilerin hukuk nosyonuna sahip olmasının, Yargıtay içtihatlarının sürekliliğini sağladığını, dosyaların hukuk nosyonuna sahip bilirkişilere tevdi edilmesi ile hukuki konularda rapor alınmasının aynı kapsamda değerlendirilemeyeceğini, iş hukukunda hesap bilirkişilerinin kaynak olarak yasaları, Yargıtay uygulamalarını kullandığını, bu kaynakları hukukçuların daha iyi yorumlayabileceğini aktarmıştır. Bilirkişilik portalın iş ve sosyal güvenlik hukuku varken, ilan yapıldığı anda portalın kapatıldığını, bu durumun hukukçuları sistem dışına itme amacına dönük olduğunu vurgulamıştır.
  • Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Mustafa Göksu, konuyu mukayeseli ve objektif olarak değerlendirmek gerektiğini, bilirkişiliğin yargıya dahlinin sanıldığı kadar eski olmadığını, bilirkişiliğin klasik deliller arasında en yakın tarihli olan delil olarak varlık bulduğunu, Osmanlı Hukukunda kadının/hakimin bilemeyeceği işlerde ona yardımcı olan kimseler olduğunu fakat evrensel anlamda bilirkişiliğe ilişkin kurallarımızın olmadığını, hukuki konularda bilirkişilik meselesinin ise yeni ortaya çıkmadığını, yargı erkinin devrinin eski anayasalarımızda da yasaklandığını, yargı erkinin hukukçu dahi olsa başka bir kimseye devrinin Anayasa’nın 9, 36, 139, 140 ve 141. Maddelerinin ihlali anlamına geleceğini vurgulamıştır. 1981 yılında Hukuk Usul Kanunu’na yapılan ek ve sonrasındaki değişiklikler, en nihayet 2016 yılında yapılan değişiklikle hukuki konularda bilirkişilik meselesi gündeme geldiğini, geçmişte yazılan Türkçe hukuki eserlerde de bu meseleye teorik açıdan değinildiğini, Gelişmiş hukuk sistemlerinde, belli istisnalar dışında tazminat hesapları, ayıp değerlendirmesi konularında bilirkişiye başvurulmadığını, nihai değerlendirmeyi yapması gerekenin hakim olduğunu belirtmiştir. Anglosakson hukuk sistemlerinde, mahkemelerden çıkan hüküm oranının %1-%5 arasında olduğunu, dosyaların büyük kısmının sulh ile sonuçlandığını; Türkiye’de ise sulh oranının %0.1 olduğunu, hakimlerin bu oranlara sahip bir sistemde iki milyon davanın altından kalkamayacağını, kıta Avrupası sistemlerinden Almanya’da 19.000 hakim, ek olarak belli davalarda görev yapan 97.000 gönüllü hakim olduğunu, , Türkiye’de ise 8800 civarında hakim olduğunu, hukukçu bilirkişilerin hakim yardımcılığı benzeri bir kurumda sisteme dahil edilebileceğini ifade ederek konuşmasını noktalamıştır.
  • Ankara Barosu avukatlarından, aynı zamanda avukatlık hukuku alanında bilirkişilik yapan Av. Nebile Kısa, mesleğinin başlarında hukukçu bilirkişilere dosya tevdi edilmesine karşı olduğunu fakat hakimin bizzat hesap yaptığı dosyaları okuduktan sonra bu fikrinden vazgeçtini, avukatlık hukukuyla ilgili on yıldır bilirkişilik yapan bir avukat olarak, bu alanın portalda başvuruya açılması gerektiğini, vekalet sözleşmelerinden ve avukatlık sözleşmelerinden kaynaklanan davalarda bir hakimin avukatın dava stratejisini değerlendirmesinin mümkün olmadığını, hakimin böylesine hassas uyuşmazlıklarda sağlıklı karar veremeyeceğini ve ne yazık ki bu kanun değişikliğiyle beraber avukatlık hukukunun ve avukatlık mesleğinin değerlendirmesinin hakimlere bırakıldığını, avukatın mesleğini doğru icra edip etmediğini hakimlerin belirleyeceğini, zamanla avukatlık mesleğini icra edemez hale geleceğimizi vurgulamıştır. Avukatın işini gereği gibi yapıp yapmadığını tespit etmek maksadıyla bilirkişilerin yeri geldiğinde şikayet edilen/davalı avukatın vekil olduğu yüzlerce dosyayı incelemek zorunda kaldığını ve ona göre bir sonuca vardıklarını, avukatın işini gereği gibi yapıp yapmadığını tespit edebilmek amacıyla hazırladığı son raporda 2168 dosya incelediğini, hakimlerin dosyalara yeterli zaman ayıramayacağını ve sistemin çökeceğini belirterek konuya ilişkin somut örnekler vermiştir.
  • Başkent Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı ve Yasa İzleme Enstitüsü Yönetim Kurulu Üyesi Prof. Dr. Erhan Büken, çağdaş bilirkişilik tanımını yapmış ve yargılama sürecinde görev alan kurum, kişi ve kuruluşların tümünün bilirkişi rolüne sahip olduğunu belirtmiş, dünya üzerindeki en iyi meslek erbabının dahi doğru bilgiye ulaşma ihtiyacında olduğunu, teknik bilgiye ulaşan hakimin teknik bilginin hukuki kavramlarla ilişkisini de kurmak zorunda olduğunu, hakimin görevinin toplanan veriler ışığında bir vicdani kanaat oluşturmaktan ibaret olduğunu, her doktorun her bilgiye sahip olmasının beklenmesinin imkansız olduğu gibi hakimin her konuda bilgi sahibi olmasının mümkün olmadığını, hukukçu bilirkişilerin süreç içinde yer alması gerektiğini ifade etmiştir.
  • Ankara Barosu avukatlarından, aynı zamanda vergi hukuku alanında bilirkişilik yapan Av. Serkan Ağar, bilirkişi listelerinin çalıştaydan bir gün evvel açıklandığını ve çalıştayın oldukça önem arz ettiğini ifade ederek konuşmasına başlamıştır. Vergi hukuku konusunda uzman olmasına, doktora sahibi olmasına rağmen 2018 yılı için bilirkişiliğe kabul edilmediğini, sistemin düzgün işlemediğini, hukukun çeşitlenmesine ve yeni uzmanlık alanlarının ortaya çıkmasına karşın talep artarken arzın azaltılması yoluna gidildiğini, kanunun kaleme alınışında sorun olmadığını fakat Türkiye şartlarına uygun olmadığını, Vergi Usul Kanunu’nun 358. Maddesi mucibince onsekiz farklı eylemle vergi kaçakçılığı suçunun işlenmesinin mümkün olduğunu, sırf defter ve belge ibraz etmeme suçuna ilişkin 400 sayfalık kitaplar yazıldığını, ihtisas mahkemeleri var olmaksızın, hakim yardımcılığı kurumu getirilmeksizin yasayla getirilen değişikliklerin yaşamasının mümkün olmadığını, hakimlerin hukukçu bilirkişilere ihtiyaç duyduğunu ifade etmiştir.
  • Ankara Hakimi Leyla Tarhan Köksal, yasa değişikliğiyle beraber adalete erişimin zorlaştırıldığını, deneme yanılma yöntemiyle yapılan yasal değişikliklerle adaletin heba edilemeyeceğini, yargıcın her şeyi bilmesi gerektiği ve yeterince çalışmadığı algısı ile avukatların bilirkişiliği ticarete dönüştürdüğü düşüncesinin uzantısı olarak bu değişikliklerin yapıldığını, hukukçu bilirkişiye ihtiyaçlarının olduğunu, kürsüdeki hakimlerin sayı ve nitelik olarak yeterli olup olmadıkları sorusunun akla geldiğini, iş yükünü karşılamakta zorluk çektiklerini, kendi mahkemesinde bine yakın dosyası olduğunu ve kimi dosyalarda bir gün inceleme yapmak zorunda kaldığını, bu durumun yarattığı iş yükünün düşünülmesi gerektiğini, hakimlerin her işte bilirkişiye gitmesi ve bilirkişilerin hakim sıfatını yüklenmesinin gelinen noktada pay sahibi olduğunu fakat hakimlerin diğer paydaşlarla karşı karşıya getirilmemesi gerektiğini, hukuk alanlarının çeşitlenmesi karşısında hakimin her konuya vakıf olamayacağını, değişiklik sonrası UYAP sistemi üzerinden rapor hazırlanmasının imkansız olduğunu, ıslahı mümkün iş davalarında ihsas-ı rey anlamında büyük sorunlar yaşanacağını ve hakimin bunu önlemek amacıyla davacı/davalı/tanık açısından üç farklı hesap yapmak zorunda kalacağını ifade etmiştir.
  • Adalet Bakanlığı Kanunlar Genel Müdürlüğü’nde görevli Tetkik Hakimi Mehmet Halil Yıldız, düzenlemenin yeni getirilmediğini, hukukçu bilirkişiliğe dönük engeli Bilirkişilik Kanunu ile daha açık hale getirdiklerini, hukuk kurallarının somut olaya uygulanması görevinin hakime ait olduğunu, bu noktada iş yükü ve dosya sayısının önlerinde bir sorun olarak durduğunu ve yeterli olmasa da hakim alımlarının yetersiz de olsa devam ettiğini, hakimleri gerçek işlevlerine döndürmeyi amaçladıklarını ve bakanlığın iradesinin bu yönde olduğunu beyan ederek, çalıştay süresince dile getirilen görüş ve eleştirileri Adalet Bakanlığı’na arz edeceklerini ifade etmiştir.
  • Ankara Barosu avukatlarından, aynı zamanda bilirkişilik yapan Av. Alpaslan Özarslan, aktüerya olarak adlandırılan, destekten yoksun kalma tazminatları, cismani zararlarla ilgili istemlerle ilgili bilirkişilik yaptığını, birçok baro ve üniversite bünyesinde eğitimler verdiğini, hakim öğrencileri olduğunu, yasa değişikliği sonrasında kendi alanında yalnızca dört üniversitede eğitimi verilen aktüerya mezunlarının bilirkişilik yapabileceğini, Türkiye’de halihazırda 120 aktüer olduğunu ve bunların otuzunun devlet kadrolarında çalıştığını, atmışının sigorta şirketleriyle organik bağ içinde olması nedeniyle bilirkişilik yapamayacağını, trafik kazalarında zarar gören ve sigorta şirketlerine dava açan kimselerin davalarında sigorta şirketleriyle bağlantılı aktüerlerden alınacak raporların tarafsızlığının şüphe yaratacağını, mevcut sistemsel sorunları hukukçu bilirkişilerin yaratmadığını ifade etmiştir.
  • Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Öğretim Üyesi Doç Dr. Mustafa Ayhan Tekinsoy, hukuki konularda bilirkişiye başvurulamayacağı kuralının 1981’den bugüne kabul gördüğünü, hakimin hukuku bildiği karinesinden yola çıkılsa dahi hakimin maddi hukuku bütünüyle bilmesinin mümkün olmadığını, çok deneyimli bir hakimin yalnızca belli bir alanda bilgi sahibi olabileceğini, hakimin önüne gelmeyecek uyuşmazlık konularında bilgi sahibi olmasının kaynak israfı olduğunu ve gerçekçi olmadığını, hakimin usul hukukunu iyi bilmesinin yeterli olduğunu, bilirkişiden görüş isteyen hakimin yargılama yetkisini devretmiş sayılamayacağını, yargılama yetkisinin hüküm vermek anlamına geldiğini ve bu yetkinin devredilmediğini, hakimin uzmanlık alanı olarak gördüğü bir konuda bilirkişiye başvurmasının kısıtlanmasının yargı yetkisine müdahale olduğunu, dosyalara uzman görüşü sunulması durumunda hakimler sorgulanmazken bilirkişiye başvuru hususunda hakimin kısıtlanmasının doğru olmadığını, yasal düzenleme sonrasında hukuk eğitimi görmemiş kimselerin ayıp ve kusur gibi hukuki kavramları kullanmasının gündeme geleceğini, hukuki ve teknik değerlendirmenin iç içe geçtiği durumlarda bu ayrımı yapmanın mümkün olmadığını ifade etmiş; çözüm önerisi olarak da hakimin taraflarla açıklıkla görüşme yasağının tartışılmasını önermiştir.
  • Yasa İzleme Enstitüsü Genel Kurul Üyesi, Doç. Dr. Fahri Bakırcı, yasaların hazırlık süreçlerinde birtakım tetkiklerin yapılması gerektiğini, bu çalıştayda bahse konu tetkiklerin yapılmamasının yarattığı sorunların müşahade edildiğini, etki alanı geniş olan konularda düzenleyici etki analizlerinin yapılması gerektiğini, İngiltere’de bu konuda her yıl yüzlerce tebliğin çıktığını, bilirkişilikle ilgili yasama sürecinin eksiklerle dolu olduğunu, bu eksikleri gidermek için geç olmadığını, bu çalıştayın da eksikleri giderme amacına hizmet edebileceğini, ayrıca bu konuyla ilgili meclis araştırma komisyonu kurulup yasadaki eksiklerin giderilmesi yoluna gidilebileceğini ifade etmiştir.
  • Adalet Bakanlığı Bilirkişilik Daire Başkanı, İzzet Başara, çalıştayın düzenlenmesinde emeği geçen Yasa İzleme Enstitüsüne teşekkür ederek konuşmasına başlamış, çalıştayın oldukça verimli olduğunu, görüş ve önerilerle ilgili birçok not aldıklarını, bir yılı aşkın süredir değişiklikle ilgili çalışma yaptıklarını ve çok emek sarf ettiklerini, temelde avukatları ve hukukçuları sistemden çıkartma amacı gütmediklerini, yasal düzenleme nedeniyle çok fazla tepkiye maruz kaldıklarını, bu tartışmaların yasa hazırlama sürecinde yapılması gerektiğini fakat paydaşların konuya yeterince eğilmediğini, iş yoğunluğunun bilirkişiye başvuruda bir ölçüt olmaması gerektiğini, bilirkişiye başvurulan dosya sayısının oranı yüzde elliden fazla olması nedeniyle yargının kendi kendine iş yükü yarattığını, bilirkişilik kurumu ve uygulamasıyla ilgili binlerce şikayet olduğunu, gereksiz yere alınan bilirkişi raporları nedeniyle yapılan yargılama giderlerinin şikayetlere neden olduğunu, hakimlerin donanımıyla ilgili eleştiriler getirilebileceği fakat bunun bizleri “hakimin bilemeyeceği hukuki konuları bilirkişi bilir“ noktasına götürmesinin yanlış olduğunu, belirlenen alt uzmanlık alanlarının geliştirme ve düzenlemeye açık olduğunu, geçiş dönemi öngörülebileceğini, her türlü fikre açık olduklarını ve sistemi belli bir düzene kavuşturmayı amaçladıklarını, maalesef bilirkişiliğin bir rant kapısı haline geldiğini ve bu durumun ortadan kaldırılması gerektiğini, tüzelkişiliklerle ilgili düzenleme oldukça hassas olduğundan konunun üzerinde ehemmiyetle durduklarını ve tüm hassasiyetlerin farkında olduklarını, yasanın yürürlüğe girdiğini ve karşı çıkmak yerine yapıcı önerileri tartışmak gerektiğini, eksiklikleri gidermenin en temel yükümlülükleri olduğunu, ülkede sertifika kirliliği mevcut olduğunu ve mevcut koşullar nedeniyle salt sertifikaya itimat edemeyeceklerini, bilirkişiliğin bir meslek veya kazanç kapısı olamayacağını, 104 hukuk fakültesinin mezun verdiğini ve meslek icrasında ciddi sorunlar olduğunu, avukat ve hakim niteliğinin tartışmaya açılması gerektiğini, hukuki niteleme için hakimler dururken başka birini aramanın doğru olmadığını, hakimin bilmediği konuyu araştırma yükümlülüğü olduğunu ifade etmiştir.

 

Soru üzerine, aktüerya bilirkişiliği konusunda yaşanan tereddütlerin farkında olduklarını, çalıştay süresince dile getirilen görüş, öneri ve eleştirileri not aldıklarını ve değerlendireceklerini söyleyerek konuşmasına son vermiştir.

Saygılarımla,

Av. Eray Toprak

Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü

CUMHURİYETİMİZİN 94. YILI KUTLU OLSUN!

Türk Ulusunun özgürce yaşama iradesi ve varolma mücadelesi ile kurulan Cumhuriyetimizin 94. yılındayız.

Cumhuriyet, demokratik idarenin tam ve mükemmel bir ifadesidir. Bu rejim, halkın gelişimini ve yükselişini sağlayan, onlardan esirlik, soysuzluk, dalkavukluk hislerini uzaklaştıran bir yoldur.

Türk ulusunu ilmin, gerçekçiliğin, azmin ve mücadelenin zaferi olarak kurduğu Cumhuriyet Rejimi ile onurlandıran, ulu önder Mustafa Kemal Atatürk’ ün ve kurtuluş mücadelesinin tüm kahramanlarının önünde saygıyla eğiliyor, Cumhuriyetimizin aydınlık geleceğimize büyük bir ümitle bakmamızı sağlayan gurur verici atılım ve başarıları, her türlü zorlu engelin aşılması konusunda bizlere güç vermesi dileklerimizle “Cumhuriyet Bayramımızı” kutluyoruz.

Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü Başkanı Av. Nazlı Didem Moğulkoç.

30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN

30 Ağustos Zaferimiz; Yüce Türk ulusu tarafından,  vatan ve bağımsızlık söz konusu olduğunda birleşip bütünleşerek, topyekun verilen onurlu mücadelenin eseridir.

Ulusumuzun topraklarının emperyalist işgalci güçlerden temizlendiği gün olarak kabul edilen ve 30 Ağustos 1922’de kazanılan Büyük Taarruz’a ithaf edilen bu gün anısına tüm halkımıza armağan edilen 95. Yılını kutlayacağımız zafer bayramımız vesilesiyle;

Cumhuriyetimizin kurucusu büyük önder Mustafa Kemal Atatürk’ü ve silah arkadaşlarını saygıyla anıyor, onun kurduğu Cumhuriyetimizin değerlerini her an hatırladığımız, demokratik, laik, sosyal hukuk devletinin her yönüyle gerçekleştiği, yargı bağımsızlığının kesin olarak sağlandığı, insanların mahkemelerdeki adalet arayışına devletimizin en üst fonksiyonu olarak kabul edilen yargının yeterli cevap verebildiği, haksızlık karşısındaki tepki ve düşüncelerini özgürce dile getirebilen bir toplumun olduğu, barolarımızın , avukatlarımızın, üniversitelerimizin, öğretim üyelerimizin, gazetecilerimizin, sivil toplum örgütlerimizin demokratik hakların savunulmasında yanlış olan şeylere yanlış diyebildiği, susmadığı, korkmadığı, toplumdaki her tür şiddetin önlendiği, tüm halkımızın Cumhuriyet kazanım ve değerlerinin korunarak ilelebet barış, huzur, sevgi, saygı içinde yaşayacağı bir TÜRKİYE olma özlemi ile tüm ulusumuzun 30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMINI kutluyoruz.

Zorunlu Arabuluculuk – 2 Paneli Gerçekleştirildi

Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü ve Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Merkezi tarafından düzenlenen Zorunlu Arabuluculuk – 2 Paneli, 22 Haziran 2017 Perşembe günü Ankara Barosu Eğitim Merkezi’nde (ABEM) gerçekleştirildi.

Panelin açış konuşmalarını, Yasa İzleme Enstitüsü Başkan Yardımcısı Av. Cemal Yıldız ve Ankara Barosu Saymanı Av. Evrim Dost yaptı.

Moderatörlüğünü Çankaya Üniversitesi Öğretim Üyesi ve Yasa İzleme Enstitüsü Genel Kurul Üyesi Yrd. Doç. Emel Badur’un üstlendiği panele, İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Gülsevil Alpagut, Anadolu Üniversitesi Hukuk Fakültesi İş Hukuku Anabilim Dalı Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Özgür Oğuz, Yasa İzleme Enstitüsü Genel Kurul Üyesi Av. Kürşat Karacabey, Alternatif Uyuşmazlık Çözüm Merkezi Başkanı Av. Hamdi Can Ünsal ve Ankara Barosu’ndan Arb. Av. Şamil Demir, konuşmacı olarak katıldı.

Paneli, Ankara Barosu Yönetim Kurulu Üyesi Av. Ayşe Köseyener de izledi.

YASA İZLEME ENSTİTÜSÜ 6. KURULUŞ YILDÖNÜMÜ

Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü’nün 6. kuruluş yıldönümü etkinlikleri kapsamında düzenlenen Zorunlu Arabuluculuk Paneli, 1 Haziran 2017 Perşembe Ankara Barosu Eğitim Merkezi’nde (ABEM) gerçekleştirildi.

Panelin açış konuşmalarını, Yasa İzleme Enstitüsü Başkanı Av. Nazlı Didem Moğolkoç ve Ankara Barosu Başkan Yardımcısı Av. Erinç Sağkan yaptı. Av. Erinç Sağkan, şöyle konuştu:

“Bugün, Ankara Barosu Yasa İzleme Enstitüsü’nün 6’ncı kuruluş yıldönümünü kutluyoruz.

Baromuz bünyesinde 1 Haziran 2011 tarihinde kurulan Yasa İzleme Enstitüsü, avukatlar ve değişik disiplinlere mensup akademisyenlerden oluşan geniş kadrolu bir yapıya sahiptir. Kanun yapma tekniğini akademik anlayışla çalışan tek kurumdur. Yasa İzleme Enstitüsü’nün kurulduğu tarihten bu yana başarıyla yürüttüğü faaliyetler nedeniyle emeği geçen herkese içten teşekkürlerimi sunuyorum.

Yasa İzleme Enstitüsü’nün kuruluş yıldönümü etkinlikleri kapsamında, yeni bir kanun tasarısı ile gündeme gelen ‘zorunlu arabuluculuk’ kavramını ele alacağız.

Artık hepimiz, alternatif bir çözüm yolu olan arabuluculuk kavramına aşina olduk, uygulayıcısı haline geldik. Arabuluculuk, taraflara zamandan kazandırması, uzun süren yargılama süreçlerine girilmeksizin en az giderle sonuca ulaştırması bakımından her geçen gün daha çok insan tarafından kullanılan bir çözüm yolu haline gelmektedir.

Adalet Bakanlığı’nca hazırlanan ve 25 Mayıs 2015 tarihinde Meclis Başkanlığı’na sunulan İş Mahkemeleri Kanun Tasarısı ile arabuluculuk, iş hukuku kaynaklı uyuşmazlıklarda dava şartı olarak karşımıza çıkmaktadır.

Kanun tasarısı ile iş yargısında zorunlu hale gelecek arabuluculuğun hukuk hayatına neler getireceğini; arabuluculuğun zorunlu hale gelmesinin avukatlık meslek faaliyetlerine etkilerini; zorunlu arabuluculuk sonrasında tarafların dava konusu haline getirdikleri hukuki meselelerdeki rollerini ve benzeri konuları birazdan sayın katılımcılarımızla birlikte değerlendireceğiz.

Şimdi sözü değerli konuşmacılara bırakıyor ve hepinize saygılarımı sunuyorum.”

TBMM’ye sunulan İş Mahkemeleri Kanun Tasarısı’yla iş hukuku kaynaklı uyuşmazlıklarda dava şartı haline gelecek olan zorunlu arabuluculuk konusu masaya yatırıldığı panelin moderatörlüğünü, Çankaya Üniversitesi Öğretim Üyesi ve Yasa İzleme Enstitüsü Genel Kurul Üyesi Yrd. Doç. Dr. Emel Badur üstlendi.

Panele, Başkent Üniversitesi Öğretim Üyesi ve Yasa İzleme Enstitüsü Genel Kurul Üyesi Prof. Dr. Recep Tayfun, Gazi Üniversitesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Mustafa Göksu, İstanbul Teknik Üniversitesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Ulaş Baysal ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi Başkanı İzzet Yeşilkaya konuşmacı olarak katılacak.

Paneli, Ankara Barosu Yönetim Kurulu Üyesi Av. Ayşe Köseyener de izledi.